Fryderyk Chopin an Józef Elsner

Wie geschrieben

Wieden dn. 26 Stycz[?]. 1831.

Łaskawy Panie Elsner.

Wstyd mi, że dobroć Pańska, ktorey na odjezdnem tyle ieszcze odebrałem

dowodów, i tym razem uprzedziła powinność moią. Do mnie należało

pisać do Pana zaraz po przybyciu moim do Wiednia, — abem[?] się ociągał

już to dla tego, żem był przekonany iż Rodzice nieomieszkaią udzielać Panu

nieciekawych wiadomości o mnie, już też żem czekał aby coś stanowczego

względem siebie donieść. Od dnia iednak, w ktorym się dowiedziałem

o wypadkach 29. Listop: aż do tey chwili, niedoczekałem się niczego, prócz

niewymowney[?] obawy i tęsknoty; — i Malfati naprożno się stara mnie prze-

konać że każdy artysta iest kosmopolitą. Choćby i tak było, to [skreślone: kiedy[?]]

iako artysta iestem ieszcze w kolébce, a iako polak trzeci krzyżyk zacząłem;

mam więc nadzieię że znaiąc mnie, za złe mi Pan nie weźmiesz, iż dawnieysze

uczucia biorą przewagę, i żem dotychczas o układzie koncertu niemyślał.

Zewszech miar bowiem, nierównie większe dzisiay stoią mi na przeszkodzie

trudności; — nietylko że nieprzerwane pasmo niegodziwych[?] fortepianowych

koncertów, psuiąc ten rodzay muzyki, odstręcza tutayszą publiczność, ale

nadto wszystko co zaszło w Warszawie zmieniło położenie moie, może otyle

na niekorzystną stronę, o ileby w Paryżu mogło się do mego dobra

przyczynić —

Übersetzung · Englisch

Wien, den 26 Jan[?]. 1831.

Gütiger Herr Elsner.

Ich schäme mich, dass Ihre Güte, von der ich bei der Abreise noch so viele Beweise erhalten habe, auch diesmal meiner Pflicht zuvorgekommen ist. An mir wäre es gewesen, gleich nach meiner Ankunft in Wien an Sie zu schreiben, — und dass[?] ich gezögert habe, lag teils daran, dass ich überzeugt war, die Eltern würden es nicht versäumen, Ihnen uninteressante Nachrichten über mich mitzuteilen, teils daran, dass ich wartete, um etwas Entscheidendes über mich zu berichten. Seit dem Tag aber, an dem ich von den Ereignissen des 29. Nov: erfuhr, bis zu diesem Augenblick habe ich nichts erlebt außer unaussprechlicher[?] Furcht und Sehnsucht; — und Malfati bemüht sich vergeblich, mich zu überzeugen, dass jeder Künstler ein Kosmopolit ist. Selbst wenn es so wäre, so [durchgestrichen: wenn[?]] bin ich als Künstler noch in der Wiege, und als Pole habe ich das dritte Lebensjahrzehnt begonnen; ich hoffe also, dass Sie, da Sie mich kennen, es mir nicht übelnehmen werden, dass ältere Gefühle die Oberhand gewinnen und dass ich bis jetzt nicht an die Einrichtung eines Konzerts gedacht habe. In jeder Hinsicht nämlich stehen mir heute unvergleichlich größere Schwierigkeiten im Wege; — nicht nur dass eine ununterbrochene Reihe elender[?] Klavierkonzerte, diese Gattung der Musik verderbend, das hiesige Publikum abschreckt, sondern überdies hat alles, was in Warschau geschehen ist, meine Lage verändert, vielleicht um so viel zum Ungünstigen, wie es in Paris zu meinem Wohl beitragen könnte —